Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej

„CRAZY”

Informacje o filmie

Nota o filmie

Tytuł: C.R.A.Z.Y.

Kraj I rok produkcji: Kanada 2005

Reżyseria: Jean-Marc Vallée

Scenariusz: Jean-Marc Vallée, François Boulay

Zdjęcia: Pierre Mignot

Muzyka: w filmie wykorzystano utwory: Back In Babys Arms, I Fall To Pieces, Crazy – Patsy Cline, Emmenez-Moi, Hier Encore – Charles Aznavour, Brother Louie – The Stories, Mambo Jambo – Perez Prez Prado – King of Mambo, Shine On You Crazy Diamond, Great Gig In The Sky – Pink Floyd, Space Oddity – David Bowie, Sympathy For The Devil – The Rolling Stones, The Messiah Will Come Again – Roy Buchanan, White Rabbit – Jefferson Airplane, Why Cant We Live Together – Thimmy Thomas, Tout Ecartillé – Robert Charlebois, Santa Claus Is Back In Town – Elvis Presley, Minuit Chrétien, Carol Of The Bells, Del Elisir Mirabile / Elisir Damore Petits Chanteurs du Mont-Royal Nine sili nebesniye / Ancient Echoes – Chorovaya Akademia/Alexander Sedov

Montaż: Paul Jutras, dźwięk: Martin Pinsonnault

Występują: Michel Côté (Gervais Beaulieu), Marc-André Grondin (Zachary w wieku 15/21 lat), Danielle Proulx (Laurianne Beaulieu), Émile Vallée (Zachary w wieku 6/8 lat), Pierre-Luc Brillant (Raymond w wieku 22/28 lat), Maxime Tremblay (Christian w wieku 24/30 lat), Alex Gravel (Antoine w wieku 21/27 lat), Félix Antoine Despatie (Yvan w wieku 15/16 lat)

Kanada 2005

Czas trwania: 125 minut

Nota o reżyserze

JEAN-MARC VALLÉE urodził się w Montrealu, studiował w Ahuntsic College i na Uniwersytecie
w Montrealu. W 1992 roku jego pierwszy film krótkometrażowy, Stereotypes, otrzymał liczne nagrody na kilku festiwalach filmowych. Podobnie jak kolejne krótkie metraże, Les Fleurs Magiques (1995) i Les Mots Magiques (1998). W 1995 roku Jean-Marc Vallée wyreżyserował swój pierwszy film pełnometrażowy, Liste noire, który w Quebecu był najbardziej kasowym filmem tego roku i został nominowany do dziewięciu Genie Awards. Po tym sukcesie Jean-Marc przeniósł się do Hollywood, gdzie wyreżyserował odcinek serialu Strangers i film Los Locos (1998) – western z Cubą Goodingiem Jr. w roli głównej.

Jest też twórcą dwóch odcinków serialu telewizyjnego The Secret Adventures of Jules Verne. Jean-Marc Vallée uchodzi też za jednego z lepszych reżyserów reklam w Quebecu.

W 2005 roku film C.R.A.Z.Y. wywołał sensację, zyskał poklask krytyków i został pokazany na wielu festiwalach.

FILMOGRAFIA

• Stereotypes (1992),
• Les Fleurs Magiques (1995),
• Los Locos (1997),
• Les Mots Magiques (1999),
• C.R.A.Z.Y. (2005).

O FILMIE

C.R.A.Z.Y. to najpopularniejszy film w Kanadzie w 2005 roku i oficjalny kandydat tego kraju do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny.

Niezwykłe losy zwykłych ludzi poszukujących miłości i szczęścia, oto temat filmu C.R.A.Z.Y. – wyjątkowej historii rodzinnej. Głównym bohaterem jest Zac Beaulieu, urodzony 25 grudnia 1960 roku, różniący się od pozostałych braci, lecz desperacko próbujący się do nich upodobnić.
W przeciągu kolejnych 20 lat życie zabierze Zaca w zaskakującą i nieoczekiwaną podróż, która ostatecznie pozwoli mu zaakceptować swą prawdziwą naturę i, co ważniejsze, doprowadzi do tego, że jego ojciec pokocha go za to, kim jest.

Lata 1960-1980 upływają Zacowi w towarzystwie braci, w rytmie rockowej muzyki, na motocyklowych eskapadach, wypalanych w tajemnicy papierosach, drobnych i większych nieporozumieniach. Zac pragnie też odnaleźć siebie, określić swoją seksualność, przyzwyczaić otoczenie do swojej inności. W filmie jest miejsce na muzykę i bunt, humor, mistyczną podróż do „końca ziemi” – gdzie być może wreszcie uda mu się znaleźć to, czego szuka…

Ważną rolę w filmie Valée, odgrywa muzyka z lat 60. i 70., której fanami są bohaterowie.
W ścieżce dźwiękowej C.R.A.Z.Y. usłyszeć można między innymi Davida Bowie, Pink Floyd, Patsy Cline, Charlesa Aznavoura czy The Rolling Stones.

„Fanatyk”

Fanatyk

reż. Henry Bean

Informacje o filmie „Fanatyk”

Nota o filmie

Tytuł: Fanatatyk (The Believer)

Kraj produkcji: USA

Rok produkcji: 2001

Reżyseria: Henry Bean

Scenariusz: Henry Bean i Marc Jacobson

Zdjęcia: Jim Denault

Występują: Ryan Gosling (Danny Balint), Summer Phoenix (Carla Moebius), Theresa Russel (Lina Moebius), Glenn Fitzgerald (Drake), Billy Zane (Curtis Zampf), Roland Guttman (Ojciec Danny’ego), Henry Bean (Illio Manzetti), Sasha Knopf (Cindy Pomerantz), Joshua Harto (Kyle), Tommy Nohily (Whit), Garret Dillahunt (Billings), Kris Eivers (Carleton), Joel Garland (O.L.), Judah Lazarus (Avi), Elizabeth Reaser (Miriam), Jacob Green (młody Danny), Dean Strober (Stuart), Heather Goldenhersh (Linda).

Ważniejsze nagrody

• Festiwal Filmowy Sundance – Główna Nagroda Jury – najlepszy dramat (2001)
• Open Palm Award (Gotham Awards, 2001)
• Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Moskwie 2001 – nagroda główna, nagroda Stowarzyszenia Klubów Filmowych; Nagroda Rosyjskiego Stowarzyszenia Krytyków – Najlepszy Aktor Zagraniczny – Ryan Gosling.

Nota o reżyserze

Henry Bean – amerykański scenarzysta, reżyser, pisarz i aktor. Urodził się 3 sierpnia 1945 roku w Filadelfii. Jest autorem scenariuszy do filmów sensacyjnych, takich jak Wydział wewnętrzny (Internal Affair, 1990) Mike’a Figgisa czy Podwójny kamuflaż (Deep Cover, 1992) Billa Duke’a, a także do drugiej części Nagiego Instynktu. Oprócz typowo komercyjnych przedsięwzięć, Bean angażuje się również w projekty bardziej niezależne artystycznie, z których najbardziej znanym jest właśnie Fanatyk. Był to zresztą jego reżyserski debiut i jeden z dwóch nakręconych do tej pory przez niego filmów. Ciekawostką jest fakt, że inspiracją do nakręcenia drugiego obrazu pt. Hałas (Noise, 2007) były własne doświadczenia reżysera (i scenarzysty). Bean, podobnie jak bohater filmu, rozdrażniony wielkomiejskim hałasem Nowego Jorku postanowił własnoręcznie rozprawić się z problemem nieustannie włączonych autoalarmów – w celu ich wyłączenia włamywał się do samochodów, za co był wielokrotnie zatrzymywany przez policję. Filmowiec jest również autorem książki False Match (1982).

Filmografia

reżyser: Fanatyk (The Believer, 2001), Hałas (Noise, 2007);

scenarzysta: Running Brave (1983), Złote lata 80 (Golden Eighties 1986), Wydział wewnętrzny (Internal Affairs, 1990), Podwójny kamuflaż (Deep cover, 1992), Wschodząca Wenus (Venus Rising,1995), Fanatyk (The Believer, 2001),
K Street (serial, 2003), Nagi Instynkt 2 (Basic Instinct 2006), Hałas (Noise, 2007));

producent: K street, Podwójny kamuflaż (Deep cover, 1992), Hałas (Noise, 2007);

aktor: Wschodząca Wenus (Venus Rising, 1995), Kanapa w Nowym Jorku (Un divan a New York, 1996), Fanatyk (The Believer, 2001).

O filmie

Film Beana jest przykładem amerykańskiego kina niezależnego, a więc niepodlegającego w pełni polityce wielkich studiów filmowych. Pozwoliło to reżyserowi-scenarzyście sięgnąć po bardzo kontrowersyjny temat i przedstawić historię młodego nowojorskiego Żyda, który postanawia zostać neonazistą. Może wydawać się, że wybór bohatera to wstęp do nieprawdopodobnej fabuły, która nie ma odniesienia w rzeczywistości. Okazuje się jednak, że inspiracją dla filmu były losy prawdziwego człowieka, Daniela „Dana” Burrosa. Był on w latach 50. i 60. aktywnym członkiem organizacji otwarcie nazistowskich i rasistowskich: Amerykańskiej Partii Nazistowskiej (American Nazi Party) i Ku-Klux-Klanu. Burros znany był ze swojego zapiekłego antysemityzmu, dlatego opinia publiczna była zszokowana, kiedy reporter „New York Timesa” odkrył, że jest Żydem, ukrywającym swoje pochodzenie. Po publikacji artykułu, w 1965 roku, Burros popełnił samobójstwo.

Henry Bean uwspółcześnił historię Burrosa, przenosząc akcję do Nowego Jorku początków XXI wieku. Pozostawił jednak imię głównego bohatera. Bezpośrednim nawiązaniem do wydarzeń z lat 60. jest również scena rozmowy Daniela z dziennikarzem w kawiarni, w której bohater grozi samobójstwem. Reżyser porusza w filmie problem wyjątkowo drażliwy i czyni to z niezwykłą śmiałością, jak na czasy triumfu politycznej poprawności. Poszukuje korzeni ekstremizmu tam, gdzie inni często boją się spojrzeć. Nazistą staje się u niego człowiek poszukujący, młody buntownik-intelektualista. Bean odwraca więc rolę typowego bohatera kina amerykańskiego, pokazując, że młodzieńczy bunt przeciwko skostniałym strukturom tradycji, w której zostało się wychowanym, nie zawsze okazuje się ożywczy – może okazać się destruktywny.

W tym miejscu należy nadmienić, że polski przekład tytułu zaciemnia nieco obraz poruszanych w filmie spraw. Słowo Believer znacznie lepiej oddać polskim „wyznawca”. Bo Fanatyk, to w gruncie rzeczy film o religii. Wstąpienie w szeregi organizacji nazistowskiej jest bowiem dla bohatera przede wszystkim aktem buntu przeciw Bogu. Daniel jest byłym uczniem jesziwy, szkoły
w której młodzi chłopcy, ortodoksyjni wyznawcy judaizmu, zgłębiają tajniki Tory. Został z niej wydalony, ponieważ w dyskusjach z nauczycielem zbyt ostro spierał się o religijne dogmaty. W końcu spór przerodził się w wyzwanie rzucone samemu Bogu. Bohater zażądał, by Bóg dał mu jakiś widoczny znak, zesłał na niego okrutną karę, pokazał że jego ludzki, pełen wątpliwości punkt widzenia jest zły. Konsekwencją tego wyzwania rzuconego Bogu jest coraz głębsze zaangażowanie Daniela w ruchu ekstremistycznym. Chłopak zdaje się cały czas liczyć, że w końcu Bóg uratuje go niczym jego biblijnego imiennika. Tego typu osobisty spór z Bogiem ma długą tradycję w judaizmie, dlatego
w pewnym sensie bohater, stając się skinheadem, wciąż pozostaje – nieświadomie – wierny swojej tradycji.

Oczywiście Fanatyka można też zinterpretować na bardziej przyziemnym poziomie i powiedzieć, że Daniel zostaje skinheadem broniąc się przed własną niemocą i zastraszeniem. Nie chce już dłużej być ofiarą, więc przyłącza się do swych oprawców. Nie mogąc poradzić sobie ze swoją słabością, której źródło widzi w byciu Żydem, zaczyna jej nienawidzić, a co za tym idzie staje się wrogiem siebie samego (takie przypadki w społeczności amerykańskich Żydów doczekały się w USA swoistego określenia – „self-hating Jew”). Ta otwartość na różne interpretacje stanowi jeden
z atutów filmu.

Poza tematyką Fanatyk zwraca uwagę ciekawymi zdjęciami: realia Nowego Jorku przeplatają się ze światem wspomnień-fantazji Daniela i są rozdzielone na poziomie wizualnym dzięki klasycznemu zabiegowi: zmianie oświetlenia i przejściu na taśmę czarnobiałą. Jednak w przeciwieństwie do hollywoodzkich produkcji, gdzie po raz pierwszy użyto tego rozwiązania (np.: Czarnoksiężnik z Oz 1939), to właśnie świat fantazji jest czarno-biały.

Fanatyk został entuzjastycznie przyjęty przez widzów największego amerykańskiego festiwalu kina niezależnego Sundance, a w odtwórcy głównej roli, dotąd gwieździe seriali dla młodzieży, dostrzeżono poważnego aktora.

Materiał opracował: Jerzy Stachowicz

„ Harmonogram projekcji filmów dla klasy 1a”

Cykl: trudne tematy

Przykładowe zagadnienia z prelekcji

Problem przemocy wśród młodzieży, braku realnej tolerancji dla odmienności narodowościowej, religijnej, rasowej i seksualnej czy wyzysku najbiedniejszych, to przedmiot rozważań coraz większej liczby artystów. Wiele filmów traktuje te problemy w sposób bezpośredni i bezpretensjonalny.

spotkanie tytuł filmu temat zajęć i opis filmu

Październik

19.10.2012 [piątek]

Fanatyk reż. H. Bean

USA 2001

*zwycięzca plebiscytu

publiczności NHEF 2011/2012

Młody chłopak żydowskiego pochodzenia nie akceptuje swojej tożsamości. Z czasem jego antysemityzm przeradza sie w chorobliwą nienawiść rasową i narodowościowa. Jak walczyć z nietolerancją?

Listopad

08.11.2012 [czwartek]

C.R.A.Z.Y.

reż. J. M. Vallee

Kanada 2005

Chłopak wychowywany w tradycyjnej rodzinie pewnego dnia wyznaje, że jest gejem. C.R.A.Z.Y. to film opowiadający o próbie określenia siebie w świecie pełnym stereotypów oraz o potrzebie akceptacji.

Grudzień

18.12.2012 [wtorek]

Wymyk

reż. G. Zgliński

Polska 2011

Brutalny napad, którego ofiarą jest Jerzy, a niemym świadkiem jego brat Albert, to początek historii o winie i karze, wyrzutach sumienia i konsekwencjach decyzji, które podejmujemy. Realistyczny obraz rodzinnych relacji, które zostają zburzone przez tragedie i wzajemne oskarżenia.

Styczeń

04.01.2012 [piątek]

China blue

reż. M. X. Peled

USA 2005

Dokument o chińskich nastolatkach, które zaczynają pracę w fabryce ubrań. Wstrząsające zestawienie młodzieńczych ideałów z brutalną rzeczywistością wyzyskiwania pracowników

i łamania ich podstawowych praw. Dokument, który powinien obejrzeć każdy, ponieważ każdy z nas kupił przynajmniej kilka rzeczy made in China.

Luty

07.02.2013 [czwartek]

Berlin Calling

reż. H. Stohr

Niemcy 2008

Popularny DJ, intensywnie pracujący nad kolejna płyta, wspomaga się narkotykami. Nałóg przejmuje kontrolę nad jego życiem zawodowym i prywatnym. Wkrótce fatalne konsekwencje uzależnienia stają się odczuwalne dla niego i jego najbliższych.

Marzec

04.03.2013 [poniedziałek]

Ja, też!

reż. A. Pastor, A. Naharro

Hiszpania 2009

Bezpretensjonalny obraz dojrzewania do samodzielności. Daniel to 34-latek z zespołem Downa, który usiłuje udowodnić rodzinie i przyjaciołom, że upośledzenie nie musi oznaczać braku niezależności. Jak pomagać, by nie ograniczać?

Kwiecień

12.04.2013 [piątek]

XXY

reż. L. Puenzo

Argentyna 2007

Alex ma 15 lat. Pytania, które sobie zadaje są o wiele trudniejsze niż te, z którymi borykają się inne nastolatki. Jako hermafrodyta musi zadecydować o swojej płci. Czy młody człowiek może żyć w zgodzie ze sobą? Jaki wpływ ma na niego otoczenie?

Maj

15.05.2013 [środa]

Nietykalni

reż. O. Nakache, E. Toledano

Francja 2011

Phillipe jest bogatym arystokratą i mieszka w najdroższej dzielnicy Paryża. Jest całkowicie sparaliżowany i musi zatrudnić nowego pielęgniarza. Wybór pada na Drissa, który właśnie wyszedł z więzienia i stara sie o zasiłek. Zderzenie dwóch różnych światów obfituje w wiele zabawnych sytuacji. Czy poruszanie sie na wózku musi oznaczać wykluczenie? Jak go uniknąć?

Czerwiec

10.06.2013 [poniedziałek]

Zakazane owoce

reż. D. Karukoski

Finlandia, Szwecja 2009

Dwie nastolatki wychowane w zamkniętej, tradycyjnej społeczności na skandynawskiej prowincji, mimo zakazu rodzin, postanawiają wyruszyć na podbój „wielkiego świata”.

Są ciekawe wszelkich nowości, chcą spróbować „zakazanych owoców” dorosłego, wielkomiejskiego życia. Wkroczenie w dorosłość przyniesie im zarówno radość, jak i wiele rozczarowań.

„Program Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej – wystartował!”

Program Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej – wystartował!

Już po raz drugi uczniowie VIII Liceum Ogólnokształcącego Samorządowego wezmą udziałw ogólnopolskim projekcie Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej.Uczestnictwo w tym przedsięwzięciu umożliwia młodzieży obcowanie zarówno z klasyką, jak i ciekawym filmem współczesnym. Program daje uczniom szansę na pogłębianie wiedzy z zakresu kina, kształtuje ich świadomość artystyczną, a także wzbudza zainteresowanie sztuką filmową- nieodłącznym elementem kultury. Projekt Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej jest doskonałym przykładem na to, że ciekawe przekazy audiowizualne spełniają funkcję edukacyjną. Dlatego cieszy się on uznaniem szkolnej publiczności.

Dla każdej grupy wiekowej,Ośrodek Kultury Filmowej „Iluzja”, przygotował różnorodne cykle tematyczne, takie jak: filmowi bohaterowie, kino współczesne, młodzi        w obiektywie, wielokulturowość w filmie, trudne tematy, między tekstami kultury. Każdy cykl składa się z 9 spotkań. Uczniowie pod opieką nauczyciela przychodzą do kina raz w miesiącu, od października do czerwca. Przed seansem odbywa się  prelekcja wygłoszona przez zaproszonego gościa. W projekcie naszą szkołę reprezentować będzie klasa 1a pod opieką pani Iwony Krysian. Uczniowie tej klasy wybrali cykl: trudne tematy.

NHEF w Częstochowie będą realizowane już po raz trzeci. Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej uzyskały patronat: Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministra Edukacji Narodowej oraz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. 

Projekt popierają znani reżyserzy i aktorzy, m.in.: Andrzej Wajda, Krzysztof Zanussi, Jan Jakub Kolski i JerzyStuhr.

Nowe horyzonty edukacji filmowej

„Wypowiedzi uczniów na temat obejrzanych filmów”

Natalia Polak

Fanatyk

19 października byliśmy w Ośrodku Kultury Filmowej w Częstochowie na filmie „Fanatyk”,  rozpoczęliśmy nim cykl projekcji filmowych zatytułowany „Trudne tematy”. Ten cykl porusza sprawy, o których się nie mówi na głos, są to zazwyczaj tematy tabu. Pierwsza projekcja poruszyła temat tożsamości religijnej i poglądów na świat.

Nasze spotkanie w OKFie  zaczęło się od krótkiego wstępu. Prolog wprowadził nas w tematykę filmu     i rozpoczął krótką dyskusje na temat wartości religijnych i życiowych. Po trzydziestu minutach wyświetlono film. W trakcje projekcji wszyscy z wielką uwagą i zainteresowaniem patrzyli na wyświetlane obrazy.

Film ukazuje nam postać młodego chłopaka, około dwudziestu lat. Jest on pochodzenia żydowskiego, lecz nie akceptuje swojej tożsamości. Zaczyna myśleć jak faszystka, nosi znaki faszystowskie na ciele    i ubraniach. Jego obsesja na punkcie Żydów przeradza się w antysemityzm. Prześladuje i upokarza wyznawców judaizmu, niszczy synagogi, lecz w środku jest rozdarty. Nie potrafi sprzeciwić się nakazom judaizmu. Widzimy to w momencie kiedy jego koledzy plują i depczą Torę, a on sam zabiera ją do domu i naprawia. Do końca nie umie się wyprzeć swojego pochodzenia, w głębi nadal czuje się Żydem. To sprawia mu ogromny ból psychiczny, z którym nie potrafi sobie poradzić. Bezsilność posuwa go do ostateczności. Chłopak postanawia się zabić, ale nie przez strzał w głowę. Wraz z kumplem w nocy podkładają bombę w synagodze, gdzie chłopak nazajutrz ma prowadzić modlitwy. W czasie modłów wygania wszystkich ze świątyni, a sam pozostaje w środku. Ginie w eksplozji bomby. Po śmierci wbiega po schodach szkoły, w której się uczył. Na każdym pół piętrze spotyka swojego nauczyciela, który na sam koniec wypowiada do niego słowa : „Dany zatrzymaj się! Dokąd zmierzasz? Nie wiesz,  że tam nic nie ma?”.

Po obejrzanym seansie na nowo wybuchła dyskusja na temat filmu, tego dlaczego chłopak się zabił   i czym się kierował. Każdy miał swoją własną teorię na ten temat, ale wszystkie można by zamknąć     stwierdzeniem, że  Dany tak naprawdę trochę się zagubił i nie wiedział jak wrócić na właściwą drogę, co spowodowało samobójstwo.

Moje wrażenia po obejrzanym filmie były mieszane. Wywołał on u mnie wiele refleksji na temat życia    i religii. Z jednej strony  sam prolog  dał mi dużo do myślenia, a z drugiej  „Fanatyk” otworzył oczy na sprawy, które dzieją się wokół mnie. Po dłuższych przemyśleniach zaczynam rozumieć głównego bohatera, jego postępowania i czyny.  Sądzę,  że każdy inaczej spojrzał na ten film i inaczej go odebrał. Kończąc zachęcam do obejrzenia filmu i wysnucia własnych refleksji na ten temat. Naprawdę warto.

Klaudia Merc

Fanatyk

Głównym wątkiem filmu „Fanatyk” jest nazizm- przerażająca doktryna,

w teorii brutalna i radykalna, w praktyce będąca powodem eksterminacji setek tysięcy ludzi, którą prezentuje nam dorastający człowiek – Dany. 

Jest on młodym studentem, który w trakcie rozważań nad Torą dochodzi do wniosku, że Bóg wcale nie jest dobry i miłosierny. Uważa postawę Boga jako złą. Od tego czasu zaczyna nosić koszulki z nazistowskimi znakami, goli się na łyso i zaczyna ćwiczyć. Staje się antysemitą i dołącza do skinheadów.

Dany przynależy do skinheadów, ale w rzeczywistości jest Żydem, który ukończył szkołę żydowską i tam nauczył się języka hebrajskiego. Nie jest on też prawdziwym ignorantem Boga, po prostu wie, z czym się nie zgadza, czego

nienawidzi i nie ukrywa tego.

W filmie możemy zaobserwować naszego bohatera, jak wygłasza swoje poglądy, organizuje akcje. Możemy zauważyć również przebłyski z lekcji, na których młody Danny przeciwstawia się nauce, którą wygłasza nauczyciel. Fanatyk dyskutuje także na temat niedorzeczności żydowskiej wiary i kultury

z wysoko usytuowanymi amerykanami, z dziewczyną, która jest zachwycona postawą bohatera. W każdej dyskusji Dany ma idealne kontrargumenty, a jednak jego sumienie walczy z tym, co on sam mówi. Można śmiało powiedzieć, że toczy on walkę z samym sobą. Według siebie jest nazistą, potem zaś ofiarą. Nie może do końca zdecydować się na to,  czy być nazistą, czy też może powrócić do wiary w Boga.

Najbardziej może zaciekawić widza zakończenie filmu. Danny musi wybrać między nienawiścią a miłością, w to w co wierzył, a tym co odrzucił. Wcześniej próbuje zabijać Żydów, potem paradoksalnie mówi : Żydów należy kochać, aby ich zniszczyć Shema Yisrael ! Zaprzeczający sobie bohater jest skazany na własne fatum, bo jakąkolwiek podjąłby decyzję – przegra.

I w ostatecznym rozrachunku – Danny Dabilnt, który pogardzał Abrahamem, wybiera poświęcenie.

Moim zdaniem jest to bardzo dobry film, który może zmienić postawę wielu ludzi wobec Boga, a także zmienić stosunek jednego człowieka do drugiego. Film ten ukazuje nam młodego człowieka, który mimo tego, że w głębi serca, gdzieś tam na dnie wierzył w Boga, bronił Go i Jego zasad, ulega emocjom i gubi się na moment… W trakcie filmu bohater zostaje pokazany jako okrutny młodzieniec, który bez serca potrafi niszczyć Żydów, natomiast koniec tego filmu przedstawia nam jego prawdziwe oblicze.  Poświęca swoje życie, tylko po to,  by uratować życie Żydom. Czy tak zachowuje się prawdziwy nazista? Wydaję mi się, że Danny`ego „poniósł” chwilowy brak wiary.

Polecam ten film wszystkim, ale w szczególności młodzieży, bo to ona najczęściej zatraca wiarę i gubi się w dzisiejszym konsumpcyjnym świecie.